Mi-8ATMSh Ελικόπτερο - εγγύς υποστήριξης

Σε αριθμούς  Με φακό  Video

Επίσης αναγνωρίζεται ως: Mi-17MD ή Mi-17N

Τα διάφορα μοντέλα του Hip αποτελούν το πολυαριθμότερο ελικόπτερο σε ρωσική αλλά και κοινοπολιτειακή υπηρεσία (παρήχθησαν συνολικά 11.000 Hip). Το Mi-8 Hip του 1965 σταδιακά εξελίχθηκε στο Mi-8MT /Mi-17 Hip-H του 1989 με βελτιωμένη μετάδωση, κοντύτερους αεραγωγούς με καλύμματα, κεφαλή στροφείου από τιτάνιο, θωράκιση για το πλήρωμα, ισχυρότερους στροβιλοελικοφόρους κινητήρες TV3-117ΜΤ αντί των αρχικών TV2-117 και με το βοηθητικό στροφείο ελκτικό στην αριστερή αντί του ωστικού δεξιάς πλευράς. Το εξοπλισμένο στρατιωτικό μοντέλο αυτής της έκδοσης ονομάστηκε Mi-17V και γενικώς φέρει παρεμβολείς υπερύθρου Hot Brick, καταστολείς υπερύθρου ίχνους στις εξαγωγές των κινητήρων, δυνατότητα τοποθέτησης πρόσθετης θωράκισης στα πλευρά και πίσω από τις θέσεις του πηλρώματος και εκτοξευτές αναλωσίμων ASO-2/-3. Νέα μοντέλα διαρκώς εμφανίζονται: το Mi-8MTV-2/-3 φέρει (όπως και το Mi-8MT/ Mi-17V) νέα κεφαλή στροφείου από τιτάνιο, βελτιωμένη μετάδοση, εσωτερική και εξωτερική θωράκιση και επιπλέον ακόμη ισχυρότερους κινητήρες TV-3-117VM των 2.100 ίππων για καλύτερες επιδόσεις σε υψηλές θερμοκρασίες και μεγάλα υψόμετρα, ενώ μπορεί να εφοδιαστεί με διπλές ή τριπλές ράγες μεταφοράς οπλισμού. Το πρώτο μοντέλο είναι η βασική στρατιωτική έκδοση (το Mi-8MTV-1 είναι πολιτική έκδοση), με αντίστοιχο επικοινωνιακό εξοπλισμό, προαιρετική επιπλέον θωράκιση καμπίνας, πολυβόλο ρύγχους και δυνατότητα μεταφοράς οπλισμού στα πλάγια της ατράκτου ενώ το δεύτερο διαθέτει νέο ηλεκτρικό σύστημα για αποφυγή αυτοπαρμεβολών με τα συστήματα επικοινωνίας.

Τα εξαγωγικά μοντέλα των Mi-8MTV αναφέρονται συλλογικά ως Mi-17M με δύο εξαιρέσεις: η πρώτη είναι η έκδοση Mi-8 MTV-3 που η εξαγωγική της ονομασία είναι Mi-172 (σε ινδική υπηρεσία φέρει κινητήρες Σειράς 2, βελτιωμένα, δυτικά ηλεκτρονικά που περιλαμβάνουν ραντάρ καιρού, GPS, DME/ILS/VOR, κλιματισμό, αποπαγοποιητικό εξοπλισμό). Η δεύτερη εξαίρεση είναι τα ελικόπτερα με επιπλέον προβλέψεις για εγκατάσταση ειδικού εξοπλισμού , πολιτικού (δεξαμενές αεροπυρόσβεσης, έρευνα και διάσωση, αερροδιακομιδές) ή στρατιωτικού (ραντάρ, ειδικός οπλισμός, εξοπλισμός επίπλευσης, ρίψης αλεξιπτωτιστών, οπλισμός, όργανα νυτκερινής παρατήρησης, επιπλέον θωράκιση κλπ). Σε αυτήν την περιπτώση ο κωδικός είναι Mi-17-1V (και ειδικά για το ιπτάμενο ιατρικό κέντρο, με χειρουργική τράπεζα κλπ Mi-17-1VA). 

Αυτοί οι κωδικοί αφορούν το εργοστάσιο Kazan. Όταν το Mi-8MTV-3 κατασκευάζεται σε άλλο εργοστάσιο, στο Ulan Ude, ονομάζεται Mi-8ΑΜΤ και η εξαγωγική του έκδοση Mi-171. Το εν λόγω εργοστάσιο ανέπτυξε σχετικά πρόσφατα (1996) μια νέα έκδοση του Mi-8ΑΜΤ με ικανότατο οπλισμό και αισθητήρες, την Mi-8ATMSh. Tο Mi-8ATMSh βασίζεται στο σχέδιο Mi-17-1V, που έχει προβλέψεις για ειδικό εξοπλισμό και είναι εξοπλισμένο για αποστολές κρούσης, φέροντας κάλαθο ρουκετών B8V20A , βλήματα ΑΤ και ΑΑ (ΑΤ-6 Spiral-1 /9M114 Shturm-V, AT-9 Spiral-2 /9M-120 Ataka-V, SA-16 Gimlet/ 9M313 Igla-I, SA-18 Grouse/9M39 IglaV) το σκοπευτικό Raduga-S μαζί με τον εξοπλισμό κατεύθυνσης των βλημάτων, καταστολέα υπερύθρου στις εξατμίσεις, επιπλέον θωράκιση στα πλευρά και τη βάση της ατράκτου, διανομέα αναλωσίμων αντιμέτρων, αφρό πολυουρεθάνης στις δεξαμενές καυσίμου και (σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες) δυτικό σύστημα πλοήγησης. 

Έκδοση ελικοπτέρου Mi-17MD.

Στον τομέα των οπλισμένων εκδόσεων το Kazan ήδη από το 1996 είχε εμφανίσει το Mi-17MD Night για την εξαγωγική αγορά, με όχι ιδιαίτερα προηγμένο οπλισμό αλλά μεγαλύτερη μεταφορική ικανότητα σε προσωπικό (40 άνδρες) και μονοκόμματη ράμπα. Ο οπλισμός (τουλάχιστον ο επιδειχθείς ) φερόταν στο αριστερό της ατράκτου και περιλάμβανε βλήματα ΑΤ 9M14M Malyutka-2 (AT-3 Sagger) και ΑΑ Igla, ενώ έφερε γυροσκοπικώς σταθεροποιημένο τηλεοπτικό αισθητήρα χαμηλού επιπέδου φωτισμού και πιλοτήριο βαμμένο μαύρο, τροποποιημένο για χρήση διοπτρών νυκτερινής όρασης.

Με βάση αυτό το μοντέλο αναπτύχθηκε το 1997, για έναν καναδικό διαγωνισμό (αντικατάσταση του CH-113 που είναι καναδική έκδοση του CH-46 Sea Knight) το Mi-17KF Kittiwake, με δυτικά ηλεκτρονικά. Αυτά περιλαμβάνουν AHRS (Attitude and Heading Reference system) VG/DG-14, ολοκληρωμένο σύστημα ασυρμάτων Primus II, ραδιοϋψόμετρο AA-300,  έγχρωμο ραντάρ καιρού P-700, διπλό σύστημα διεύθυνσης πτήσης FZ-706, EFIS (Electronic Flight Instrument System) τύπου EDZ-765 της Honeywell, σύστημα πλοήγησης Doppler της Canadian Marconi, GPS και σύστημα φωτισμού οργανολογίας KGS. 

Έκδοση ελικοπτέρου Mi-8MTV.

Το Mi-8MTV-5 είναι από τα πλέον πρόσφατα και ικανά μοντέλα, σαφώς προερχόμενο από το Mi-17MD (απ' όπου πήρε την ενιαία, μεγαλύτερη ράμπα φορτίου και την αυξημένη μεταφορική ικανότητα προσωπικού) αλλά με πιλοτήριο διαμορφωμένο για νυκτερινές πτήσεις, νέους, σύγχρονους ενδείκτες και οργανολογία και και με κινητήρες TV-3-117VM των 1.900 ίππων.

Όμως πλέον έχει οργανωθεί και ένας εκσυγχρονισμός πολλαπλών σταδίων (τυπικά τριών) με υιοθέτηση τεχνολογίας από το Mi-38 που αναπτύσσεται με γερμανική και γαλλική συνεργασία. Η βελτίωση επικεντρώνεται σε πιλοτήριο με νέα διαμόρφωση και οργανολογία , ώστε να είναι συμβατό με διόπτρες νυκτερινής όρασης, και γενικά να επιτρέπει πλήρεις νυκτερινές επιχειρήσεις, περιλαμβάνοντας ταυτόχρονα σύγχρονα βοηθήματα ναυτιλείας και πτήσης.

Το ενδιαφέρον μερικών εξαγωγικών πελατών εξαντλείται σε αυτήν την φάση, αλλά ο εκσυγχρονισμός θα μπορεί να προχωρήσει με υιοθέτηση νέου στροφείου με συνθετικά πτερύγια, νέου συστήματος μετάδοσης, νέου ουραίου στροφείου τύπου-Χ και πιθανώς νέους κινητήρες των 2.500 ίππων. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι η αύξηση κατά έναν τόνο του μέγιστου βάρους απογείωσης.

Στον τομέα των αποστολών κρούσης, ο πόλεμος στην Τσετσενία οδήγησε το 1999 την Ομάδα Πειραματικής Μάχης στην απόκτηση εκτός από τα 6 Mi-24VN, 4 Mi-8 με νυκτερινές δυνατότητες,. Ο εξοπλισμός αυτών των ελικοπτέρων επικεντρώνεται σε αναδιαμορφωμένο πιλοτήριο (βαμμένο μαύρο, όπως στο Mi-17MD Night) με νέα όργανα (όπως ζεύγος έγχρωμων οθονών MFI-68 )και συμβατότητα με διόπτρες νυκτερινής όρασης (χρησιμοποιούνται πάλι οι διόπτρες Geo-NVG-I ONG-1 της Geofysika), βελτιωμένες επικοινωνίες, προσθήκη συστήματος δορυφορικής ναυτιλείας Α737 και σταθεροποιημένου συστήματος αισθητήρων ημέρας/νυκτός και κατάδειξης. Πρόκειται για το GOES-331, τοποθετημένο κάτω από το ρύγχος, που περιλαμβάνει τηλεοπτικό εικονοσκόπιο χαμηλού επιπέδου φωτισμού, τηλέμετρο λέιζερ και FLIR. Το ελικότπερο αυτό αναφέρεται ως Mi-8MTO και η εξαγωγική έκδοση με αυτές τις δυνατότητες μάλλον χαρακτηρίζεται ως Mi-17N. 

Έκδοση ελικοπτέρου Mi-17Ν.

Τεχνικά χαρακτηριστικά