Su-22M4 Fitter Μαχητικό-βομβαρδιστικό

Σε αριθμούς  Με φακό  Video

Το Su-22 Fitter είναι ένα αεροσκάφος με μεγάλη εξαγωγική επιτυχία (περί τις 300 μονάδες) εντός κι εκτός ΣτΒ. Ο πρώτος εκσυγχρονισμός που πρότεινε η Sukhoi ήταν ακριβός και εκτεταμένος (4,5-5 εκατ $) και δεν επελέγη από χρήστες. Ο τωρινός 1997 είναι 4 σταδίων, εν πολλοίς παρόμοιος με του Su-24. Ετσι, στο Πρώτο Στάδιο (για το οποίο είχε ενδιαφερθεί η Πολωνία) τοποθετέιται GPS πχ ρωσικό σύστημα Α737), IFF, αισθητήρες πτήτικών δεδομένων και βελτιωμένο σύστημα εισαγωγής δεδομένων πτήσης/αποστολής και προετοιμασίας αποστολής ΜΚ-54 της Shukhoi που επιτρέπει εντός 12 λεπτών την ολοκλήρωση του προγραμματισμού αποστολής, αντί των 4 ωρών που απαιτούνται με το παλαιότερο. 

Το Δεύτερο Στάδιο επικεντρώνεται στην πλήρη αναβάθμιση των συσκευών ηλεκτρονικής αυτοάμυνας και τη συμπλήρωσή τους. Το Τρίτο Στάδιο ολοκληρώνει νέα όπλα (πχ ΑΑ-11 για αυτοάμυνα) και αναδομεί πλήρως τα όργανα του πιλοτηρίου, με χρήση νέων οθονών πολλαπλού ρόλου αντί της συμβατικής οργανολογίας και πιθανή χρήση σκοπευτικού επί κάσκας. Το Τέταρτο Στάδιο προβλέπει την τοποθέτηση εξωτερικά του Komar-17 (πρόκειται για έκδοση του Kopyo) εντός ατρακτιδίου RLPK-22, με το τροφοδοτικό του εντός δεύτερου ατρακτιδίου. Αυτή η προσθήκη είναι πολύ ευκολότερη και οικονομικότερη από την αρχική πρόθεση εσωτερικής τοποθέτησης του ραντάρ. Επιτρέπει δεν την χρήση όπλων κατευθυνόμενων από ραντάρ εναντίον στόχων αέρος (πχ ΑΑ-12/R-77) και επιφανείας (πχ AS-17/X-31A).

Su-22M4 (S-54K): Εξαγωγική έκδοση του Su-17M4. Εξοπλισμένο με το κινητήρα Al-21F-3.  Η ανάπτυξη του άρχισε από το 1984 και συνεχίστηκε μέχρι το 1990.

Τέλος, η διάρκεια ζωής των δομικών μερών μπορεί να επεκταθεί στις 3000 ώρες πtήσης (30 χρόνια). Το πρόγραμμα φαίνεται να υστερεί σε σχέση με τα προαναφερθέντα, καθώς δεν προβλέπει κεντρικό υπολογιστή και αρτηρία που προσδίδουν ανοικτή αρχιτεκτονική. Εχει στοιχέια από την αναβάθμιση των Su-25/MiG-27 με το εξωτερικά φερόμενο ραντάρ, αλλά αποτελεί  δείγμα της προηγούμενης γενιάς ρωσικών εκσυγχρονισμών (μέσα δεκαετίας 90) με βαθμιδωτή οργάνωση και πολλές επιλογές πληροτητας, αλλά όχι ανοικτή αρχιτεκτονική (η οποία άλλωστε ευνοείται περισσότερο από την MiG και όχι τόσο από την Sukhoi). Επιπλέον, και με δεδομένη τη πολωνική ένταξη στο ΝΑΤΟ και τον εκτεταμένο στόλο του τύπου σε πολωνική υπηρεσία,  δυτικές εταιρείες ενδιαφέρθηκαν για το θέμα.  Η DASA ήρθε σε επαφή με τη Sukhoi για να προσφέρει το πακέτο των MiG-29 (πιλοτήριο με αγγλοσαξονικές ενδείξεις και βαθμονόμιση, ασύρματοι, ραδιοναυτιλεία, IFF) για τα πολωνικά αεροσκάφη, ενώ το ίδιο έπραξαν και οι Γάλλοι προκειμένου για έναν βαθύτερο εκσυγχρονισμό των ηλετρκονικών και των συστημάτων. Είναι αλήθεια ότι μια ρωσογαλλική πρόταση για αναβάθμιση του συγκεκριμένου τύπου αεροσκαφών είχε εμφανιστεί παλαιότερα (1994), με τους Γάλλους να παρέχουν τον νέο, δυτικοποιημένο εξοπλισμό πιλοτηρίου και τους Ρώσους την δομική ενίσχυση, βελτίωση και επέκταση ζωής ατράκτου και κινητήρων. 

Τονίζεται ότι όταν ανακοινώθηκε αυτό το προγραμμα η ρωσική τεχνολογία και παραγωγική ικανότητα σε όργανα πιλοτηρίου (ιδίως έγχρωμες οθόνες πολλαπλών ρόλων) ήταν ακόμη αρκετά πίσω, και η συνεργασία με γαλλικές εταιρέιες είχε επεκταθεί σε πολλά προγράμματα κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο (πχ MiG-21-93). Η τότε πρόταση περιλάμβανε σε πρώτη φάση το προηγμένο σύστημα ναυτιλειας/επίθεσης PrNK-55 με κεντρική αρτηρία δεδομένων που ολοκληρωνε τον υπόλοιπο εξοπλισμό. Αυτός συνίστατο σε έξυπνο HUD για επιχειρήσεις ημέρας/νύκτας, υπολογιστή στοιχείων αέρος ADU-300, ραδιοϋψόμετρο AHV6, νέο υπολογιστή αποστολής της Sextant, καταδείκτη/τηλέμετρο λέιζερ TMV630 και RWR Sherloc από την Thomson-CSF, ύστημα δορυφορικής ναυτιλείας ρωσικής προέλευσης NSS-100-P ενώ προεραιτικά μπορούσαν να τοποθετηθεούν δύο έγχρωμες οθόνες πολλαπλών ρόλων MFD55 υγρών κρυστάλλων ενεργού μήτρας των 5x5 in (προερχόεμνες από το Rafale)και αν βελτιωθούν τα συστήματα ραδιοναυτιλείας, VOR, και IFF. 

Η δεύτερη φάση προέβλεπε ικανότητες αέρος-αέρος και αέρος-εδάφους παντός καιρού με την τοποθέτηση ενός ραντάρ PHATHOM (PHAzotron-THOMson) στον κώνο του αεραγωγού, που θα συνεργαζόταν με σκοπευτικό επί κάσκας για αποστολές αέρος- αέρος και με νέα έξυπνα όπλα (ΑΑ-10, ΑΑ-12). Για αποστολές αέρος-εδάφους θα μπορούσαν επίσης να μεταφερθούν τα γαλλικά ατρακτίδια παρεμβολών Barem και νυκτερινής πλοήγησης Rubis, καθώς και κάποιο ατρακτίδιο νυκτερινής σκόπευσης (όλα της Thomson-CSF) με αποτέλεσμα την δυνατότητα χρήσης όπλων καθοδήγησης ενεργού και παθητικού ραντάρ και λέιζερ( AS-17, AS-20, βόβμες λέιζερ ανατολικής και ίσως και δυτικής προέλευσης).

Σχέδιο τριών όψεων

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Φωτογραφίες Su-22M4