Του Κωνσταντίνου Πανιτσίδη


 Τεχνικά χαρακτηριστικά      Φωτογραφίες      Video

 

Η ανάπτυξη του επί κινητής βάσης διηπειρωτικού βλήματος τριών σταδίων Topol με την δυνατότητα να τοποθετείται σε αυτοκινούμενα όχημα τα (χρησιμοποιώντας ως βάση αυτή του πυραύλου στερεών προωθητικών MBR RΤ-2P), άρχισε στο ινστιτούτο θερμοδυναμικής το 1975 υπό την διεύθυνση του Α. Νantiradze. Το Topol ήταν η απάντηση στην αυξημένη ακρίβεια των αμερικανικών διηπειρωτικών βλημάτων. Το πρόγραμμα είχε ως στόχο την ανάπτυξη ενός συστήματος σε κινητή βάση που θα διέθετε αυξημένη επιβιωσιμότητα και που θα ήταν δυνατή, χωρίς την ύπαρξη πανάκριβων και δύσκολων στην κατασκευή τους σιλό, αλλά με την σύγχυση του αντίπαλου ως προς το σημείο της ακριβούς τους θέσης.
Την 1η Δεκεμβρίου 1998 ο Topol RΤ-2PM εντάχτηκε στις ένοπλες δυνάμεις της Ρωσίας. Τον ίδιο χρόνο άρχισε και η ανάπτυξη των πρώτων πυροβολαρχιών με ταυτόχρονη αντικατάσταση των ήδη υπαρχόντων συστημάτων.

Τεχνική περιγραφή
Ο πύραυλος RT-2PM είναι τριών σταδίων. Για την επίτευξη της αυξημένης ακτίνας δράσης χρησιμοποιήθηκαν νέα καύσιμα υψηλής πυκνότητας ενώ στο τμήμα των άνω σταδίων, για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκαν συνθετικά υλικά.
Η πρώτη βαθμίδα του πυραύλου αποτελείται από τον πυραυλοκινητήρα και το ουραίο τμήμα (το τελευταίο από πηδάλια διεύθυνσης και οριζόντιο πτέρωμα). Ο κινητήρας φέρει ακροφυσιο σταθερών διαστάσεων. Η δεύτερη βαθμίδα αποτελείται από το συνδετικό τμήμα με τον πυραυλοκινητήρα. Η τρίτη βαθμίδα παραμένει σχεδόν ίδια με την δεύτερη, εκτός του επιπλέον τμήματος, στο οποίο βρίσκεται η κεφαλή του πυραύλου.

Το διηπειρωτικό βλήμα μεγάλου βεληνεκούς με αυτόνομο σύστημα καθοδήγησης από συσκευή αδρανειακής ναυτιλίας (INS), το όποιο φέρει δικό του υπολογιστή, παρέχει στον RΤ-2PM υψηλή ακρίβεια. Η ακρίβεια αυτή εκτιμάται περίπου στα 400 μέτρα, ενώ σύμφωνα με δυτικές πηγές είναι της τάξης των 150 με 200 μέτρων. Ο έλεγχος κατά την πλεύση του βλήματος πραγματοποιείται χάρη στα αεροδυναμικά και τεχνικά χαρακτηριστικά του. Για την παραπλάνηση του εχθρού, αναπτύχθηκαν ειδικά καμουφλάζ και συστήματα αυτοπροστασίας. Όλο το σύστημα εγκαταστάθηκε σε ειδικά διαμορφωμένο όχημα 14x12 MAZ-543M το οποίο συνοδεύεται από σταθμούς διοίκησης και έλεγχου.
Οι πυροβολαρχίες που έχουν εξοπλιστεί με τα συστήματα Topol είναι: Irkusk - 36, Kansk- 46, Novosibirsk- 45, Yashkar-Ola-36, Nizhniy Tagil- 45, Teykovo- 36, Barnaul- 36, Vipolzovo- 9, Yur'ya- 45, Drovyanaya- 9. Εννέα συντάγματα (Στρατού) (81η πυροβολαρχία) μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης παρέμεναν στην Λευκορωσία μέχρι το 1996.
Το 1999 στις ένοπλες δυνάμεις της Ρωσίας ο αριθμός ανερχόταν στους 360 πυραύλους του συγκεκριμένου τύπου.

 


ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Μέγιστη εμβέλεια, km
10.000
Μήκος πύραυλου, m
21,5
Μέγιστο βάρος, kg
45.000
Βάρος εμπρόσθιου τμήματος, kg
1.000
Βάρος πρώτης βαθμίδας του πυραύλου, kg
27.800
Μήκος πρώτης βαθμίδας, m
8,1
Μήκος δεύτερης βαθμίδας, m
4,6
Μήκος τρίτης βαθμίδας, m
3,9
Μήκος εμπρόσθιου τμήματος, m
2,1
Διάμετρος πρώτης βαθμίδας, m
1,8
Διάμετρος δεύτερης βαθμίδας, m
1,55
Διάμετρος τρίτης βαθμίδας, m
1,34
Διάμετρος του μεταφερομένου - κοντεινερ, m
2,00
Επιφάνεια, εμπόλεμης περιοχής κατά την περιπολία του συστήματος, m2
125.000