R-23R/T Βλήμα αέρος-αέρος μέσου βεληνεκούς

Σε αριθμούς  Με φακό  Video

Όνομα κατά ΝΑΤΟ: AA-7 Apex
Κατά καιρούς εμφανίστηκε με ονομασία όπως: R-24

Η σχεδίαση του βλήματος R-23 με σύστημα καθοδήγησης ημιε-νεργού ραντάρ (RGS-23) άρχισε στα μέσα της δεκαετίας του '60, από το σχεδιαστικό γραφείο GosMKB "Vympel".

Η ανάπτυξη του συνεχιζόταν, όταν στη Μόσχα μεταφέρθηκε ένα βλήμα ΑΙΜ-7Ε Sparrow σε πολύ καλή κατάσταση που προερχόταν από μια κατάρριψη F-4 PHANTOM, Που έπεσε στη θάλασσα κοντά στην Haifona, τον Νοέμβριο του 1967. Το βλήμα μελετήθηκε εξονυχιστικά και κατασκευάστηκε ένα ακριβές αντίγραφο του, ως προς το σχήμα, το οποίο ονομάστηκε R-25. Όμως στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε και προτιμήθηκε το βλήμα R-23/R-24. Το 1973 άρχισαν να καταφτάνουν στο σοβιετικό οπλοστάσιο και οι πρώτες μονάδες αεροσκαφών τύπου ΜiG-23Μ, με ραντάρ "Sapfir-23P" οπλισμένα με βλήματα R-23. 

Το βλήμα R-23 διατήρησε επί μια δεκαετία την υπεροχή έναντι όλων των άλλων βλημάτων της κατηγορίας του, στην τεχνολογία, στην αποτελεσματικότητα, στην αντοχή στα αντίμετρα και στην ικανότητα εγκλωβισμού στόχων που πετούσαν σε πολύ χαμηλά ύψη. Το ελάχιστο ύψος εγκλωβισμού στόχου ήταν τα 40 μ. και έφθανε μέχρι και 25 χλμ. Στη συνέχεια υπήρξαν δυο υποεκδόσεις του βλήματος μια με υπέρυθρη καθοδήγηση και μια ημιενεργού καθοδήγησης.

Τεχνικά χαρακτηριστικά